خرید اینترنتی بازی Alone in the Dark Inferno PS3 پلی استیشن

معرفی بازی Alone in the Dark Inferno PS3

تنها در تاریکی (به انگلیسی: Alone in the Dark) یک بازی ویدیویی در سبک ترس و بقا است که توسط شرکت آتاری اینتراکتیو منتشر شده و پنجمین قسمت از این مجموعه با همین نام است. این بازی برای مایکروسافت ویندوز، پلی‌استیشن ۲، ایکس‌باکس ۳۶۰ و وی در اروپا، آمریکای شمالی و استرالیا در ژوئن ۲۰۰۸ منتشر شد.

سفر احساسی که با «Alone in the Dark Inferno» آغاز می‌شود، تا حدودی به سرخوردگی منجر می‌شود: با خوش‌بینی به مقدمات اعتماد می‌کنیم، رک و پوست‌کنده محدودیت‌های نتیجه را می‌پذیریم و در نهایت متوجه می‌شویم که جاده به مکانی متفاوت از جایی که به نظر می‌رسید ما را به آنجا هدایت می‌کند، می‌رسد. اما می‌دانید: این عنوانی پر از آزمایش است و آزمایش‌ها به ندرت به موفقیت فوری منجر می‌شوند. آنچه واضح است این است که آن مکان صمیمانه جذاب است و از نظر ما، عقل و قلب مهم هستند و اغلب بر محدودیت‌های تکنیک غلبه می‌کنند.

داستان بازی Alone in the Dark Inferno پی اس 3

نیویورک، ۲۰۰۸. ما در بدن یک فرد مرموز از خواب بیدار می‌شویم، انگشت شست خود را روی آنالوگ محکم می‌کنیم تا نگاه او را در اختیار بگیریم و آن را می‌چرخانیم تا اولین چهره‌ای را که می‌توانیم از آن پاسخی برای سردرگمی‌هایمان بخوانیم، ملاقات کنیم، با هدف بازیابی حافظه خود، سعی می‌کنیم بفهمیم که در کدام رویدادهای شوم دخیل بوده‌ایم، در حالی که متوجه می‌شویم که در اسارت خشونت‌آمیزی با قربانی دیگری شریک هستیم. 

چند لحظه بعد، محکم‌تر می‌ایستیم و سعی می‌کنیم از پله‌ها بالا برویم، در حالی که توسط یک گانگستر که ما را تا جایی که خودش ما را اعدام خواهد کرد، همراهی می‌کند، تهدید می‌شویم. ظهور ناگهانی یک حضور ماوراءالطبیعه بی‌رحم منجر به آزادی غیرمنتظره‌ای می‌شود، اما همچنین به کشف این موضوع منجر می‌شود که در همان زمان، یک قدرت شیطانی در حال حمله به آسمان‌خراش است، آن را زخمی کرده و به فروپاشی می‌کشاند و ما را به عنوان تنها امکان نجات برای رسیدن به پارک مرکزی، که ساختمان مشرف به آن است، تنها می‌گذارد. در همین باغ‌ها است که مرکز و منشأ شری را که شهر را می‌بلعد و فاسد می‌کند، خواهیم یافت.

کمی بعد، لحظه اولین افشاگری‌های مهم از راه می‌رسد. خواهیم دید که چهره ما چهره یک ادوارد کارنبی جدید، جسور و باتجربه است و در عین حال متوجه خواهیم شد که بالاخره مشکلاتی که قبلاً کنترل شخصیت را تحت تأثیر قرار می‌داد، حل شده‌اند. سرعت راه رفتن به خوبی متعادل شده و بسته به فشار وارد شده بر روی دسته آنالوگ قابل تنظیم است.

تریلر بازی Alone in the Dark Inferno پلی استیشن 3

 پیشرفت، تا حدودی محدود، برای قاب‌بندی نیز حاصل شده است که اکنون به صورت دستی قابل کنترل است. چهره‌شناسی کارنبی از همان مسیری پیروی می‌کند که در «کابوس جدید» دنبال شده است: سن، ماده خاکستری و توانایی سخنوری، مرحله‌ای درگیرکننده را طی می‌کنند، و بدن، مطابق با نیازهای معاصر، به طور معکوس بهبود می‌یابد.

گیم پلی بازی Alone in the Dark Inferno پلی استیشن 3

در حالی که سازه ساختمان در حال فروپاشی است، ما باید مجموعه‌ای از پیشرفت‌های ورزشی را از طریق لبه‌های ناپایدار انجام دهیم. این بخش‌ها، که بخشی از بار یک عنوان ماجراجویی برای نسل‌های کنونی هستند و در «Alone in the Dark Inferno» به شکلی کاملاً قابل انتظار ارائه می‌شوند، نشان‌دهنده پیوند با این ژانر و همچنین نمادی از دشواری آن در نوسازی خود هستند، البته با معنایی متفاوت در عنوانی که ویژگی‌های غیرمعمول زیادی را نیز نشان می‌دهد. 

با این حال، از آنجایی که با برخی معماهای کوچک که باید از طریق استفاده از فیزیک حل شوند، آمیخته شده‌اند، از بسیاری از عناوین دیگر متنوع‌تر هستند. باقی ماندن در مرکز رویدادها، همیشه و در هر صورت، شخصیت‌پردازی ما را به عنوان بازیگر تقویت می‌کند، اما در نهایت به محکومیت تبدیل می‌شود. اتاق‌های زیرشیروانی منتظر فروپاشی ما هستند، تنها لوله‌های بخاری که لمس می‌کنیم منفجر می‌شوند و حضور ما همیشه این توانایی را دارد که اتفاقات باورنکردنی را رقم بزند، گویی ما به قربانیان مورد علاقه فرشته عجیب و غریب توصیف شده توسط آلن پو تبدیل شده‌ایم، اما بدون امتیاز اینکه بتوانیم ما را شگفت‌زده کنیم.

 خوشبختانه، «Alone in the Dark Inferno» خیلی متظاهرانه نیست و لحن عجیب و غریب، پوشیده از تاریکی، بسیار منسجم باقی می‌ماند، حتی از ویژگی‌های بارز آن. بدبیاری‌های کارنبی یادآور تولیدات کم‌بودجه است، اما متأسفانه این پروژه توسط جان کارپنتر کارگردانی نشده است و بنابراین طرح داستان، که هنوز از طریق پیام‌های روی PDAها و میان‌پرده‌ها ارائه می‌شود، به جای اینکه ما را از نگاه بدبینانه و طنزآمیز او لذت ببرد، کاری جز حل و فصل منحصراً در کلیشه‌های شرم‌آور نمی‌کند.

 ما ساختار سریال‌های تلویزیونی را روی DVD به یاد داریم: در واقع برای غلبه بر مشکلات فنی غیرقابل حل مفیدتر بود، اما بدون شک این یک افزودنی معتبر برای لذت بردن است، به همراه غنائم، به خصوص پس از پایان.

همه چیز در دستان شماست

ما به انتخاب توسعه‌دهندگان برای شورش علیه استاندارد سیستم موجودی مکانیکی که سال‌هاست در این ژانر به ندرت نوآوری به منوها و آیکون‌های کلاسیک بخشیده است، چشم دوخته‌ایم. آنچه جمع‌آوری می‌کنیم، به صورت اول شخص، درون ژاکت نشان داده می‌شود و همین توانایی برای جلوگیری از جدایی عاطفی ما از رویدادها، برای مدیریت سلامت ما و مراقبت از زخم‌هایی که بر بدن ما ظاهر می‌شوند، محفوظ است.

 توانایی ترکیب اشیاء با هم (در Alone in the Dark Inferno، دیگر لازم نیست این کار را به ترتیب خاصی انجام دهیم) انتخاب‌های موجود را چه در مبارزه با شیاطین و چه در تغییر موقعیت‌های نامطلوب، چند برابر می‌کند و هر محیط را ارزش کاوش کردن را دارد. حتی اگر تحت فشار، توالی طولانی اشتباه کلیدهای لازم برای یک عمل را انجام دهیم، این سیستم ما را با رضایت خسته می‌کند و احساس می‌کنیم که با خلاقیت به کار خود ادامه می‌دهیم.

ساعت‌ها با نور مشعل پیش می‌رویم و تاریکی را روشن می‌کنیم، حتی وقتی که علاوه بر اینکه بی‌رحمانه همه جا را فرا می‌گیرد، تصمیم می‌گیرد به طرز دردناکی پرخاشگر شود و استنتاج را با واکنش غریزی جایگزین کند، و ما خود را در حال شک می‌یابیم که Eden Games اصرار دارد ما را با برخی انحرافات کوچک ناخودآگاه تحریک کند.

 آنها از طریق یک بازی زیرکانه از جذابیت و احساس گناه دلپذیر، ما را به سمت تمایل غریزی برای مقابله با آتش و خون سوق می‌دهند، البته به بهانه زنده ماندن. آتش با شبیه‌سازی مجزا از توانایی‌اش در پخش شدن روی اشیاء چوبی، ما را تحریک می‌کند تا خلاقانه عمل کنیم و با محیط ارتباط برقرار کنیم. در طول نبرد، می‌تواند هر نوع موجود هیولایی را که از آن مرعوب می‌شود دور نگه دارد یا حتی اگر آتش زده شود، فوراً آن را در هوا ناپدید کند. 

گرافیک و صداگذاری بازی Alone in the Dark Inferno PS3

در واقعیت، در مواجهه با اجتناب‌ناپذیری نبرد، رویکردهای تهاجمی بیشتر از آن چیزی است که به یاد خواهیم آورد و ناامیدکننده است که مکانیک "قفل روی هدف" بار دیگر با عدم تمیزی و چنین انیمیشن‌های ناشیانه‌ای مشخص می‌شود. محیط‌های پرجزئیات، تردید تیم سازنده در انتخاب بین آزادی و خطی بودن را آشکار می‌کنند و بیشتر به سمت دومی متمایل هستند. در فضای داخلی، هدف غلبه‌ی متوالی بر آزمون‌هایی است که منجر به تکامل بعدی طرح داستان می‌شوند. تجربه در پارک، به طور نامحسوس بازتر، اما اساساً محدودتر و با هدایت اهداف کوتاه‌مدت است.

در نهایت، سکانس‌های رانندگی سنتی با پیشرفت خطی و از پیش تعیین‌شده و با مفهومی منسوخ‌شده مشخص می‌شوند. اگر قبلاً تصور حرکت یک مکعب شیشه‌ای روی دریاچه‌ای از یخ را داشتیم (اما آیا Eden Games سابقه‌ی خود را در عناوین رانندگی نداشت؟)، اکنون حتی این بخش‌ها نیز پالایش‌شده و روان‌تر شده‌اند. در مواقع دیگر، با آزادی بیشتر، رانندگی با سرعت از میان انبوهی از افراد تسخیرشده که سعی می‌کنند ما را از وسیله نقلیه بیرون بکشند، همچنان امکان‌پذیر خواهد بود. 

شاید هرگز مانند این موارد متوجه نشویم که این عنوان، بیش از یک فضای دردناک ملموس که بیش از همه بر ناخودآگاه ما تأثیر می‌گذارد، ما را در حالت تهدیدی نگه می‌دارد که به حمله‌ای مداوم به امنیت ما تبدیل می‌شود، که باید با ترجیح رویارویی مستقیم از آن محافظت کرد. قطعاً همه این‌ها با کمبود مداوم نورهای پراکنده و استفاده اکسپرسیونیستی از سایه‌ها که لحن آخرالزمانی صحنه‌ها را افزایش می‌دهد، تشدید می‌شود. فقط حیف است که به جای یک موسیقی متن کلاسیک، که قادر به تغییر در زمان واقعی و تطبیق با وقایع در حال وقوع است، از یک موسیقی متن «تطبیقی» استفاده نشده است.

جمع بندی

اگرچه واضح‌ترین مشکلات حل شده‌اند، اما مزایا و محدودیت‌ها اساساً یکسان باقی مانده‌اند. همچنین باید از خود بپرسیم که آیا انتظار بیشتر مشروع بود، آیا آن شش ماه واقعاً برای افزایش قابل توجه کیفیت کار انجام شده کافی بود، و همچنین آیا در دوره بحران شدید اقتصادی، بودجه لازم برای انجام این کار واقعاً برای پرداخت حقوق و پوشش هزینه‌های اضافی توسعه کافی بود. در نهایت، Alone in the Dark Inferno، با وجود نقص‌ها، به یک تجربه فراگیر و گاهی شگفت‌انگیز تبدیل می‌شود.

مزایا

• خلاقیت بازیکن را تحریک می‌کند و ابزارهایی برای ابراز آن در اختیار او قرار می‌دهد
• ویژگی‌های غیرمعمول
• جدی‌ترین مشکلات برطرف شده‌اند...

معایب

• ...اما بسیاری از آنها باقی مانده‌اند
• طرح شرم‌آور
• فقدان کلی ظرافت را نشان می‌دهد